Scroll down for English
INHALE / notes from behind a window
Το σύμπαν του Απόλλωνα Γλύκα αποτελείται από φωτογραφίες και κατασκευές. Έχοντας “κληρονομήσει” ένα μεγάλο φωτογραφικό αρχείο από τους γονείς του, ο ίδιος ασχολήθηκε από νωρίς με το φιλμ και την εμφάνιση εικόνων. Εξελίσσοντας τα όρια του φωτογραφικού μέσου, ο Γλύκας αντλεί, μεταξύ άλλων, από το αρχείο του για να πραγματοποιήσει έργα υβρίδια, εγκλωβισμένα στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ εικόνας και αντικειμένου. Σχέσεις που διέπουν το περιεχόμενο των φωτογραφιών ξεπηδούν στον χώρο, γίνονται τρισδιάστατες μέσα από τις κατασκευές του, που συχνά φέρουν και οι ίδιες εικόνες. Οι κατασκευές αυτές, μεταλλικές ή ξύλινες συνθέσεις από readymades και custom made λεπτομέρειες, λειτουργούν σαν πομποί νοημάτων που κρύβουν εσωστρεφή συστήματα. Η συναρμολόγηση αυτών των συστημάτων αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι της κατασκευαστικής και σχεδιαστικής ικανότητας του Γλύκα να ανατρέπει τη συνήθη χρηστικότητα ενός αντικειμένου.
Το σύνολο του έργου του, φωτογραφικό, γλυπτικό και σχεδιαστικό, αποτελείται από περίτεχνες και αρμονικές συνθέσεις και συνδέσεις, που αμφιταλαντεύονται μεταξύ γνώριμου και ανοίκειου. Όπως λέει και ο ίδιος: “Απομονώνουμε πράγματα που θέλουμε να δούμε, λειτουργούμε αποσπασματικά. Προσθέτουμε, και ίσως αφαιρούμε, για να δημιουργήσουμε μια τράπεζα εικόνων. Είμαστε σαν μηχανές αναζήτησης που αποθηκεύουμε όλα αυτά που αναζητάμε για να τα αναπαράγουμε όποτε θέλουμε ή και να τα χρησιμοποιήσουμε για άλλους σκοπούς.”
Για την έκθεση INHALE notes from behind a window, ο Γλύκας παρουσιάζει ένα νέο σώμα δουλειάς, επηρεασμένο από τις συνθήκες απομόνωσης που βιώσαμε το διάστημα των τελευταίων δύο χρόνων. Τον πυρήνα της έκθεσης αποτελούν φωτογραφίες του αστικού τοπίου που ο καλλιτέχνης τράβηξε από το εσωτερικό του σπιτιού του. Στις εικόνες αυτές η θεματική παραμένει σχεδόν η ίδια με στοιχεία όπως μια εξωτερική σκάλα, ένα παράθυρο, μια κεραία να αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο. Παρά την απουσία της ανθρώπινης ύπαρξης από τις φωτογραφίες, τα στοιχεία αυτά προδίδουν την παρουσία ανθρώπων αλλά και την ανάγκη για επικοινωνία μέσα στην απομόνωση. Οι φωτογραφίες όμως δεν αποδέχονται τη δισδιάστατη φύση τους. Όπως και η όραση, έχουν βάθος και διακυμάνσεις. Ακολουθούν τους δικούς τους συνθετικούς κανόνες, και εμπεριέχουν αντικείμενα σαν ανάγλυφα που καταργούν την τρίτη τους διάσταση.
Η φωτογραφική σειρά συνδέεται οργανικά με έξι γλυπτά-κατασκευές, και μαζί ακολουθούν τις διακυμάνσεις φωτός που συναντάμε στον χώρο. Σε μια χορογραφία μεταξύ τους, οι κατασκευές αποτελούν μια συνέχεια της αισθητικής των μεταλλικών λεπτομερειών που συναντάμε, μέσα από τις φωτογραφίες, στην ταράτσα του γείτονα. Το γλυπτό κατασκευή dependence (2022) και το Vaccum, που ενσωματώνουν readymades όπως ένα τριπόδι και ένα εργαλείο καθαρισμού τζαμιών, μοιάζουν βγαλμένα από τις εικόνες ενώ συνεχίζουν μέσα από στοιχεία τους, όπως το ασπρόμαυρο “πορτρέτο” ενός τσιγάρου, να μας δίνουν αναφορές για τη συνθήκη του εγκλεισμού και τις ανθρώπινες ανάγκες και εξαρτήσεις. Οι μεταλλικές κατασκευές αντανακλούν λεπτομέρειες που βρίσκονται στα φωτογραφικά κολάζ και μαζί συνθέτουν μια εγκατάσταση, όπου η υλικότητα και η χρηστικότητα αντιστρέφονται δημιουργώντας μια αίσθηση αυτονομίας και παράξενης οικειότητας.
Δύο από αυτές τις κατασκευές βρίσκονται σε συνθήκη αναμονής. Μια ράμπα με αναμμένα φώτα και ενα ready made κουτί μεταφοράς, στο οποίο βρίσκεται ενσωματωμένη μια μηχανή καπνού, μας δείχνουν μια άλλη όψη τους, πέρα από αυτήν του καθημερινού αντικειμένου που μας περνάει απαρατήρητο, ταράζοντας τη οικεία σχέση που έχουμε μαζί τους. Έτσι και το σύνολο του έργο του Γλύκα εκπλήσσει με την ικανότητα του να μετατρέπει με διαφορετικά μέσα και τεχνικές, το καθημερινό και το τετριμμένο σε κάτι το αξιοπρόσεκτο.
Εύα Βασλαματζή
ιστορικός τέχνης και ανεξάρτητη επιμελήτρια
English text:
INHALE / notes from behind a window
The universe of Apollonas Glykas consists of photographs and constructions. Having “inherited” a large photographic archive from his parents, he became involved early on with film and image development. Expanding the boundaries of the photographic medium, Glykas draws, among other things, from his archive to create hybrid works, trapped in the in-between space between image and object. Relationships that govern the content of the photographs spring into space and become three-dimensional through his constructions, which often also contain images themselves. These constructions—metal or wooden compositions made from readymades and custom-made details—function as transmitters of meaning, concealing introverted systems. The assembly of these systems is yet another facet of Glykas’s constructive and design ability to overturn the conventional utility of an object.
His entire body of work—photographic, sculptural, and design-based—consists of intricate and harmonious compositions and connections that oscillate between the familiar and the uncanny. As he himself says:
"We isolate things we want to see; we operate in fragments. We add, and perhaps remove, in order to create an image bank. We are like search engines that store all we seek so we can reproduce it whenever we want, or use it for other purposes."
For the exhibition INHALE: Notes from Behind a Window, Glykas presents a new body of work, influenced by the conditions of isolation we experienced over the past two years. At the heart of the exhibition are photographs of the urban landscape taken by the artist from inside his home. In these images, the subject matter remains nearly unchanged, with elements such as an external staircase, a window, or an antenna taking center stage. Despite the absence of human presence in the photos, these elements betray the presence of people and the need for communication within isolation. Yet the photographs do not accept their two-dimensional nature. Like vision itself, they possess depth and fluctuations. They follow their own compositional rules and include objects as reliefs that nullify their third dimension.
The photographic series is organically linked to six sculptural constructions, which follow the fluctuations of light found within the space. In a kind of choreography, the constructions continue the aesthetic of the metal details we encounter, through the photographs, on the neighbor’s rooftop. The sculptural construction dependence (2022) and Vaccum, which incorporate readymades such as a tripod and a window-cleaning tool, seem to be pulled straight from the images. Through their elements—like the black-and-white "portrait" of a cigarette—they continue to reference conditions of confinement, human needs, and dependencies. The metal constructions reflect details found in the photographic collages, together forming an installation in which materiality and utility are reversed, creating a sense of autonomy and strange familiarity.
Two of these constructions exist in a state of waiting. A ramp with lit lights and a readymade transport box, into which a smoke machine is integrated, show us another side of themselves—beyond that of everyday objects we usually overlook—disrupting the familiar relationship we have with them. In this way, Glykas’s entire body of work surprises with its ability to transform the everyday and mundane into something remarkable using different media and techniques.
Eva Vaslamatzi
Art historian and independent curator
INHALE / notes from behind a window
Το σύμπαν του Απόλλωνα Γλύκα αποτελείται από φωτογραφίες και κατασκευές. Έχοντας “κληρονομήσει” ένα μεγάλο φωτογραφικό αρχείο από τους γονείς του, ο ίδιος ασχολήθηκε από νωρίς με το φιλμ και την εμφάνιση εικόνων. Εξελίσσοντας τα όρια του φωτογραφικού μέσου, ο Γλύκας αντλεί, μεταξύ άλλων, από το αρχείο του για να πραγματοποιήσει έργα υβρίδια, εγκλωβισμένα στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ εικόνας και αντικειμένου. Σχέσεις που διέπουν το περιεχόμενο των φωτογραφιών ξεπηδούν στον χώρο, γίνονται τρισδιάστατες μέσα από τις κατασκευές του, που συχνά φέρουν και οι ίδιες εικόνες. Οι κατασκευές αυτές, μεταλλικές ή ξύλινες συνθέσεις από readymades και custom made λεπτομέρειες, λειτουργούν σαν πομποί νοημάτων που κρύβουν εσωστρεφή συστήματα. Η συναρμολόγηση αυτών των συστημάτων αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι της κατασκευαστικής και σχεδιαστικής ικανότητας του Γλύκα να ανατρέπει τη συνήθη χρηστικότητα ενός αντικειμένου.
Το σύνολο του έργου του, φωτογραφικό, γλυπτικό και σχεδιαστικό, αποτελείται από περίτεχνες και αρμονικές συνθέσεις και συνδέσεις, που αμφιταλαντεύονται μεταξύ γνώριμου και ανοίκειου. Όπως λέει και ο ίδιος: “Απομονώνουμε πράγματα που θέλουμε να δούμε, λειτουργούμε αποσπασματικά. Προσθέτουμε, και ίσως αφαιρούμε, για να δημιουργήσουμε μια τράπεζα εικόνων. Είμαστε σαν μηχανές αναζήτησης που αποθηκεύουμε όλα αυτά που αναζητάμε για να τα αναπαράγουμε όποτε θέλουμε ή και να τα χρησιμοποιήσουμε για άλλους σκοπούς.”
Για την έκθεση INHALE notes from behind a window, ο Γλύκας παρουσιάζει ένα νέο σώμα δουλειάς, επηρεασμένο από τις συνθήκες απομόνωσης που βιώσαμε το διάστημα των τελευταίων δύο χρόνων. Τον πυρήνα της έκθεσης αποτελούν φωτογραφίες του αστικού τοπίου που ο καλλιτέχνης τράβηξε από το εσωτερικό του σπιτιού του. Στις εικόνες αυτές η θεματική παραμένει σχεδόν η ίδια με στοιχεία όπως μια εξωτερική σκάλα, ένα παράθυρο, μια κεραία να αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο. Παρά την απουσία της ανθρώπινης ύπαρξης από τις φωτογραφίες, τα στοιχεία αυτά προδίδουν την παρουσία ανθρώπων αλλά και την ανάγκη για επικοινωνία μέσα στην απομόνωση. Οι φωτογραφίες όμως δεν αποδέχονται τη δισδιάστατη φύση τους. Όπως και η όραση, έχουν βάθος και διακυμάνσεις. Ακολουθούν τους δικούς τους συνθετικούς κανόνες, και εμπεριέχουν αντικείμενα σαν ανάγλυφα που καταργούν την τρίτη τους διάσταση.
Η φωτογραφική σειρά συνδέεται οργανικά με έξι γλυπτά-κατασκευές, και μαζί ακολουθούν τις διακυμάνσεις φωτός που συναντάμε στον χώρο. Σε μια χορογραφία μεταξύ τους, οι κατασκευές αποτελούν μια συνέχεια της αισθητικής των μεταλλικών λεπτομερειών που συναντάμε, μέσα από τις φωτογραφίες, στην ταράτσα του γείτονα. Το γλυπτό κατασκευή dependence (2022) και το Vaccum, που ενσωματώνουν readymades όπως ένα τριπόδι και ένα εργαλείο καθαρισμού τζαμιών, μοιάζουν βγαλμένα από τις εικόνες ενώ συνεχίζουν μέσα από στοιχεία τους, όπως το ασπρόμαυρο “πορτρέτο” ενός τσιγάρου, να μας δίνουν αναφορές για τη συνθήκη του εγκλεισμού και τις ανθρώπινες ανάγκες και εξαρτήσεις. Οι μεταλλικές κατασκευές αντανακλούν λεπτομέρειες που βρίσκονται στα φωτογραφικά κολάζ και μαζί συνθέτουν μια εγκατάσταση, όπου η υλικότητα και η χρηστικότητα αντιστρέφονται δημιουργώντας μια αίσθηση αυτονομίας και παράξενης οικειότητας.
Δύο από αυτές τις κατασκευές βρίσκονται σε συνθήκη αναμονής. Μια ράμπα με αναμμένα φώτα και ενα ready made κουτί μεταφοράς, στο οποίο βρίσκεται ενσωματωμένη μια μηχανή καπνού, μας δείχνουν μια άλλη όψη τους, πέρα από αυτήν του καθημερινού αντικειμένου που μας περνάει απαρατήρητο, ταράζοντας τη οικεία σχέση που έχουμε μαζί τους. Έτσι και το σύνολο του έργο του Γλύκα εκπλήσσει με την ικανότητα του να μετατρέπει με διαφορετικά μέσα και τεχνικές, το καθημερινό και το τετριμμένο σε κάτι το αξιοπρόσεκτο.
Εύα Βασλαματζή
ιστορικός τέχνης και ανεξάρτητη επιμελήτρια
English text:
INHALE / notes from behind a window
The universe of Apollonas Glykas consists of photographs and constructions. Having “inherited” a large photographic archive from his parents, he became involved early on with film and image development. Expanding the boundaries of the photographic medium, Glykas draws, among other things, from his archive to create hybrid works, trapped in the in-between space between image and object. Relationships that govern the content of the photographs spring into space and become three-dimensional through his constructions, which often also contain images themselves. These constructions—metal or wooden compositions made from readymades and custom-made details—function as transmitters of meaning, concealing introverted systems. The assembly of these systems is yet another facet of Glykas’s constructive and design ability to overturn the conventional utility of an object.
His entire body of work—photographic, sculptural, and design-based—consists of intricate and harmonious compositions and connections that oscillate between the familiar and the uncanny. As he himself says:
"We isolate things we want to see; we operate in fragments. We add, and perhaps remove, in order to create an image bank. We are like search engines that store all we seek so we can reproduce it whenever we want, or use it for other purposes."
For the exhibition INHALE: Notes from Behind a Window, Glykas presents a new body of work, influenced by the conditions of isolation we experienced over the past two years. At the heart of the exhibition are photographs of the urban landscape taken by the artist from inside his home. In these images, the subject matter remains nearly unchanged, with elements such as an external staircase, a window, or an antenna taking center stage. Despite the absence of human presence in the photos, these elements betray the presence of people and the need for communication within isolation. Yet the photographs do not accept their two-dimensional nature. Like vision itself, they possess depth and fluctuations. They follow their own compositional rules and include objects as reliefs that nullify their third dimension.
The photographic series is organically linked to six sculptural constructions, which follow the fluctuations of light found within the space. In a kind of choreography, the constructions continue the aesthetic of the metal details we encounter, through the photographs, on the neighbor’s rooftop. The sculptural construction dependence (2022) and Vaccum, which incorporate readymades such as a tripod and a window-cleaning tool, seem to be pulled straight from the images. Through their elements—like the black-and-white "portrait" of a cigarette—they continue to reference conditions of confinement, human needs, and dependencies. The metal constructions reflect details found in the photographic collages, together forming an installation in which materiality and utility are reversed, creating a sense of autonomy and strange familiarity.
Two of these constructions exist in a state of waiting. A ramp with lit lights and a readymade transport box, into which a smoke machine is integrated, show us another side of themselves—beyond that of everyday objects we usually overlook—disrupting the familiar relationship we have with them. In this way, Glykas’s entire body of work surprises with its ability to transform the everyday and mundane into something remarkable using different media and techniques.
Eva Vaslamatzi
Art historian and independent curator